Τρίτη, 27 Απρίλιος 2010 12:11

Brough = Lawrence...και αντίστροφα....

Αρθρογράφος: Παύλος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(45 ψήφοι)

Η συγκεκριμένη ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Περιλαμβάνει ένα μυστήριο και δύο θρύλους. Δύο θρύλους που εξασφάλισαν τη διαχρονικότητα του ονόματός τους για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, η πορεία τους όμως ήταν σχεδόν παράλληλη και ο συνδετικός κρίκος μεταξύ τους υπήρξε ιδιαίτερα δυνατός. Μιλάμε για τον Λώρενς της Αραβίας (Lawrence of Arabia) και την Brough Superior. Σαν ονόματα σίγουρα κάποια στιγμή βρέθηκαν στο ακουστικό πεδίο όλων μας, οι λεπτομέρειες των ιστοριών τους όμως δεν έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα το ελληνικό ενδιαφέρον, καθώς το σενάριο και οι τόποι των γεγονότων

την εποχή που εξελίχθηκε ήταν εξωτικά και μακρινά για τα δεδομένα της χώρας μας.

Ο Λώρενς της Αραβίας μεγαλούργησε την δεκαετία του 1920 και υπήρξε ίσως ο πιο διάσημος στρατιωτικός και όχι μόνο, της εποχής εκείνης. Με δράση που ξεκίνησε από τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά και έντονη κοινωνικοπολιτική ανάμιξη στα πεπραγμένα της Αγγλίας, κυρίως σε σχέση με την στάση της στο αραβικό ζήτημα, αποτέλεσε την ελίτ και το “ό,τι καλύτερο” ως έντιμος ηγέτης ιδιαίτερα αγαπητός. Από την άλλη η Brough Superior αποτελούσε ότι πιο ποθητό υπήρχε εκείνη την εποχή σε δίτροχο. Ήταν η Rolls Royce των μοτοσυκλετών, το κορυφαίο μέλος της δίτροχης ελίτ και το “ότι καλύτερο” σε επίπεδο σχεδιασμού, δύναμης και ταχύτητας. Στο χρονικό διάστημα από το 1910 μέχρι το 1940 που έζησε η εταιρεία του George Brough κατασκευάστηκαν μόλις 3.048 μοτοσυκλέτες και οι εκλεκτοί ιδιοκτήτες ήταν ελάχιστοι. Ένας από αυτούς ήταν και ο Thomas Edward Lawrence ή αλλιώς Λώρενς της Αραβίας (Lawrence of Arabia). Ο Lawrence υπήρξε στενός φίλος και πελάτης του George Brough από το 1921. Αγόρασε 7 Broughs με πρώτη την Mark1 το 1922. Χαριτολογώντας φώναζε όλες τις Brough «Boa» ή «Boanerges»,  που σημαίνει «γιοί της αστραπής». Τις ονόμαζε George I, George II, και ούτω καθεξής, με τελευταία την George VII που ήταν ειδική παραγγελία. Η συγκεκριμένη SS100 διέθετε σύστημα πίσω ανάρτησης Bentley & Draper, πιρούνι Castle Brampton, φρένα Royal Enfield και ηλεκτρικό εξοπλισμό της Lucas. Ο κινητήρας έφερε αριθμό 22000/S και ο αριθμός πλαισίου 1041.S. Φορούσε ένα καρμπυρατέρ Amal 1.1/16-ιντσών και ένα κοντέρ Jaeger με ένδειξη 120 μιλίων ώρα. Είχε μικρότερο πίσω τροχό απ' ότι συνήθως καθώς ο Lawrence ήταν σχετικά κοντός. Αγοράστηκε το 1932 έναντι £170. Έκανε μαζί της περισσότερα από 25.000χλμ (συνήθιζε να κάνει περισσότερα από 400 μίλια σε μια ημέρα) πριν εμπλακεί σε θανατηφόρο ατύχημα στις 13 Μαΐου του 1935 και τελειώσει άδοξα από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, καθώς δεν συνήθιζε να φοράει κράνος.


Το μυστήριο που έδενε για πολλά χρόνια τους δύο θρύλους, είναι αν η George VII διασώθηκε ή χάθηκε μαζί με τον ιδιοκτήτη της το 1935. Όλο αυτό το διάστημα υπήρχαν διάφορες φήμες στους συλλεκτικούς κύκλους, αλλά κανείς δεν την είχε δει, οπότε ήταν σα να μην υπήρχε. Έφτασε να χαρακτηριστιστεί ως η ιστορικότερη των ιστορικών μοτοσυκλετών. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η απουσία αυξάνει το κύρος και την τιμή του αντικειμένου. Όταν, λοιπόν, το κύρος της συγκεκριμένης κυρίας έφτασε στο υψηλότερο δυνατό σημείο και η τιμή της έγινε ουσιαστικά ανεκτίμητη, ο κος Frank Levy (ω, του θαύματος!) την ανακάλυψε. Ο Levy είναι εκτιμητής μοτοσυκλετών και εξειδικευμένος ιστορικός εμπειρογνώμονας, που είχε βάλει σαν στόχο να βρει την συγκεκριμένη Boa του Lawrence. Η George VII τελικά χάρη στον Levy εκτέθηκε για περιορισμένο χρονικό διάστημα στο Εθνικό Μουσείο Αυτοκινήτου και Μοτοσυκλέτας στο Beaulieu Hampshire και έγινε επισήμως γνωστή η εξέλιξη της ιστορίας της μετά τις 13 Μαΐου του 1935.  Αμέσως μετά το ατύχημα του Lawrence η μοτοσυκλέτα παραλήφθηκε από τον ίδιο τον George Brough. Είχε ζημιές που αφορούσαν σε εκδορές της σέλας, σπάσιμο του φαναριού, στραβωμένα μαρσπιέ και  μανιβέλα και έφερε χτυπήματα στο ρεζερβουάρ και το φτερό. Επισκευάστηκε από τον ίδιο τον George και παραδόθηκε σε συλλεκτικά χέρια. Πιθανώς από τότε παραμένει στην ίδια συλλογή.


Δεν ξέρω τελικά αν οι μύθοι πρέπει να μένουν μύθοι ή κάποια στιγμή να βλέπουν το φως της δημοσιότητας που τους αξίζει και να απομυθοποιούνται. Το γεγονός είναι ότι μετά από την έκθεσή της, δόθηκε στον σημερινό ιδιοκτήτη της ανοικτή  προσφορά, για το ποσό του £1.000.000!  Η προσφορά κρίθηκε χαμηλή και προς το παρόν έχει απορριφθεί...

Τελευταία τροποποίηση: Τρίτη, 27 Απρίλιος 2010 15:37