Τρίτη, 20 Ιανουάριος 2015 00:00

Τα πρώτα χρυσά φτερά της Honda: GoldWing GL 1000

Αρθρογράφος: Παύλος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(33 ψήφοι)

Καμία μοτσυκλέτα δεν δημιούργησε τόσο αντίθετα συναισθήματα όσο η Honda Gold Wing όταν πρωτοπαρουσιάστηκε το 1975. Η Αμερική την ερωτεύτηκε αμέσως. Το περιοδικό Cycle αφιέρωσε μια λαμπερή οκτασέλιδη κριτική ξεκινώντας : «Αν η Honda έχει την δυνατότητα να πουλήσει μια μοτοσυκλέτα σαν αυτή για 3.000$, δεν πρέπει να περιμένει ούτε στιγμή».

Πολύ σύντομα οι πωλήσεις στις ΗΠΑ χτύπησαν ταβάνι και η Gold Wing φαινόταν ότι θα γίνει μια από πιο επιτυχημένες και μακροβιότερες μοτοσυκλετιστικές ιστορίες. Τα γεγονότα όμως ήταν τελείως διαφορετικά στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Το Bike, το μεγαλύτερο σε πωλήσεις μηνιαίο περιοδικό στη Βρετανία έδινε τον τίτλο «Δίκυκλο Αυτοκίνητο;» περιγράφοντας την GL1000 σαν μια άσχημη, υπέρβαρη, αδικαιολόγητα περίπλοκη και βαρετή μοτοσικλέτα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η Honda να αποσύρει όλες της τις διαφημίσεις για ένα χρόνο στο συγκεκριμένο περιοδικό. Στην Ευρώπη λοιπόν δεν ήθελαν να την βλέπουν και στην Αμερική την μυθοποίησαν με το καλημέρα…

Παρά το γεγονός ότι το 1975 τόσο οι οπαδοί όσο και οι πολέμιοι της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας την θεωρούσαν εξωτική, ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα krin;omenh είναι μια φυσιολογικότατη, αξιοπρόσεκτη, naked μοτοσυκλέτα. Μπορεί οι σημερινές Gold Wing να έχουν τα πάντα επάνω από εξοπλισμό, η πρώτη όμως προσπαθούσε να εντυπωσιάσει με μηχανολογικές καινοτομίες και όχι με fairing, ηχοσύστημα και βαλίτσες.

Η ομάδα ανάπτυξης της Honda ξεκίνησε εργασίες το 1972. Το πρωτότυπό τους ήταν ένα 1470cc flat six (επίπεδος 6 κύλινδρος), με το κωδικό όνομα ΑΟΚ και παρόμοιο σε εμφάνιση με την μοτοσυκλέτα παραγωγής. Παρόλο που ο κινητήρας του πρωτότυπου λειτουργούσε άψογα, στις δοκιμές διαπιστώθηκε ότι το μήκος του δημιουργούσε προβλήματα συμπεριφοράς. Έτσι λοιπόν αποφάσισαν να τον αντικαταστήσουν με έναν flat four κινητήρα όπου οι διαστάσεις των 72 x 61.4 mm έδιναν κυβισμό 999cc. Η απόδοση ήταν 80 HP στις 7500 RPM.

Το πλαίσιο της Wing ήταν συμβατικό, ατσάλινο σωληνωτό, με αρκετές ελαστικότητες. Στην θέση του ρεζερβουάρ είχε έναν αποθηκευτικό χώρο και κάποια ηλεκτρικά εξαρτήματα, καθώς το καύσιμο ήταν αποθηκευμένο κάτω από το κάθισμα σε μια προσπάθεια να χαμηλώσουν το κέντρο βάρους. Τα 290 κιλά πλήρες υγρών ήταν ένα πρόβλημα για την εποχή αν αναλογιστεί κανείς ότι το μέσο βάρος για τα 1000αρια της εποχής δεν ξεπερνούσε τα 200 κιλά. Το βάρος μπορεί να προβλημάτιζε στην sport οδήγηση και τις μικρές αστικές μετακινήσεις, ήταν όμως σύμμαχος στις μακρινές περιηγήσεις. Προσέφερε άνεση και βελτίωνε την ποιότητα κύλισης, καθώς σε συνδυασμό με τις μαλακές αναρτήσεις, μπορούσες να ταξιδεύεις ράθυμα όλη ημέρα. Ο κινητήρας ακολουθούσε την φιλοσοφία του βάρους και παρουσίαζε δισταγμούς στις μικρές ταχύτητες, από τα 100 έως τα 130χλμ/ώρα όμως δούλευε σαν γνήσια Honda, αθόρυβα και μαλακά. Η τελική ταχύτητα ήταν 193χλμ/ώρα ήθελε όμως αρκετή δόση γενναιότητας για να την φτάσεις, γιατί οι ελαστικότητες έκαναν σχετικά τρομακτική την προσπάθεια. Εξαιρετικό ήταν το 5άρι κιβώτιο ταχυτήτων με την ευκολία αλλαγών να είναι αξιομνημόνευτη ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα. Τα φρένα παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν κορυφαία υλικά για την εποχή, σε συχνή χρήση και εξαιτίας του βάρους, παρουσίαζαν γρήγορα μια υπερθέρμανση με άμεση συνέπεια την απώλεια απόδοσης (κυρίως του μπροστινού).

Η ακαταλληλότητα της GL1000 για ζωντανή οδήγηση ήταν ίσως ο κύριος παράγοντας για την αμφιλεγόμενη υποδοχή της στην Ευρώπη. Αυτό όμως δεν σήμαινε πολλά στους παλιούς Αμερικανούς αναβάτες που ήταν προσανατολισμένοι στα χαλαρά μακρινά ταξίδια και ζητούσαν μια μοτοσυκλέτα άνετη και αξιόπιστη. Η λατρεία της Gold Wing το 1976 είχε ξεκινήσει στην Αμερική και η περιήγηση με  μοτοσυκλέτα είχε περάσει σε άλλο επίπεδο. Η υψηλή κατανάλωση (19lt για 170χλμ) μπορεί να μην ήταν πρόβλημα στην Αμερική, η φιλοσοφία Harley όμως ήταν. Οι αγοραστές αυτής της κατηγορίας είχαν μόνιμο παράπονο την μικρή γκάμα αξεσουάρ και τις περιορισμένες δυνατότητες customizing. Αυτός ήταν ο λόγος που πολλές εταιρείες εκείνη την εποχή ασχολήθηκαν αποκλειστικά με την Gold Wing παρουσιάζοντας καλούδια με χρώμια, ειδικά φώτα, μπαγκαζιέρες, fairing κ.λπ. Η Honda άργησε να συνειδητοποιήσει αυτήν την ανάγκη και μόλις στο 1980 (5 χρόνια μετά την GL1000) παρουσίασε ένα εξοπλισμένο μοντέλο με ανεμοθώρακα, τριπλέτα με βαλίτσες, ακόμη πιο άνετη σέλα, νέες αναρτήσεις και καινούριο σκελετό. Η αγορά περίμενε αυτή την κίνηση και το απέδειξε με τα 200.000 τεμάχια που απορρόφησε μέσα σε 2 χρόνια.

Η ιστορία των χρυσών φτερών της Honda έχει ήδη κλείσει 36 χρόνια. Η GL1000 του 1975 δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τους απογόνους της και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Είναι οι πρώτες σελίδες σε έναν μεγάλο και βαρύ τόμο ιστορίας, που από ότι φαίνεται θα συνεχίσει να εμπλουτίζεται για πολύ καιρό, με βαρύτερες σελίδες κάθε φορά. Οι τιμές της GL1000 κυμαίνονται από 4.000 έως 7.000€ για καλή έως πολύ καλή κατάσταση.

Τελευταία τροποποίηση: Τρίτη, 20 Ιανουάριος 2015 21:02