Κυριακή, Δεκέμβριος 09, 2018
Greek English German
Τρίτη, 20 Ιούλιος 2010 15:00

Σουφλί: Ένας αυθεντικός προορισμός

Αρθρογράφος: Παύλος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(92 ψήφοι)

Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις για κάτι σημαντικό και να μπορέσεις να αποφύγεις κλισέ εκφράσεις, που ναι μεν σε κάνουν να αισθάνεσαι θετικά και λυτρωτικά απέναντι στο θέμα σου, τις περισσότερες φορές όμως λειτουργούν αποτρεπτικά στον αναγνώστη. Κλισέ εκφράσεις όπως αγαπώ τον τόπο μου, λατρεύω το χωριό μου, είμαι περήφανος για την καταγωγή μου και άλλα συναφή. Είναι κάτι σαν δεδομένο να είσαι αδιάρρηκτα εξαρτημένος από τις ρίζες σου, τις παιδικές αναμνήσεις, την μυθοποίηση του περασμένου και αυτό το δεδομένο να έχει ενδιαφέρον για κάποιον με τον οποίο...

... πρόκειται να μοιραστείς κάποιες γραμμές γραπτού λόγου. Θα προσπαθήσω λοιπόν να αποφύγω όσες περισσότερες κλισέ εκφράσεις μπορώ και θα δοκιμάσω να δώσω ένα στίγμα μοτοσυκλετιστικού κυρίως προορισμού, για την πατρίδα μου το Σουφλί Έβρου. Έτσι όπως το ζω δηλαδή τα τελευταία 20 χρόνια που οδηγώ μοτοσυκλέτα, όπως απλά επισκέπτομαι παιδικούς φίλους και συγγενείς που ζουν εκεί και όπως αισθάνομαι κυκλοφορώντας στα καλντερίμια του, το πολύ για επτά συνεχόμενες μέρες κάθε φορά.


Το σημαντικά θετικό του Σουφλίου για έναν δίτροχο ταξιδευτή είναι ότι βρίσκεται μακριά. Στην μια άκρη της Ελλάδας όπου χρειάζεται να διανύσεις αν είσαι βόρειος περισσότερα από 200 χλμ, ενώ αν είσαι νότιος, τότε ακόμα καλύτερα, μιλάμε για 600 χλμ και βάλε. Είναι καλό ο προορισμός σου να έχει όσο το δυνατόν περισσότερα χιλιόμετρα. Το ταξίδι γίνεται πιο δύσκολο, η διάθεση περισσότερο ηρωική και ο τόπος κατάληξης πιο εξωτικός και διαφορετικός. Το Σουφλί δεν είναι εξωτικό. Είναι όμως διαφορετικό. Γενικότερα ο Έβρος είναι μια άλλη Ελλάδα. Θέλεις η γειτνίαση με τον μόνιμο κίνδυνο εξ ανατολάς, θέλεις ο τόπος που μορφολογικά δεν είναι σύμμαχος με τον άνθρωπο, θέλεις που όλοι υπηρέτησαν εκεί και φεύγοντας δήλωσαν ότι δεν θα ξαναπάνε, θέλεις η απόσταση που για να στείλεις ένα προϊόν στην Αθήνα έχει διπλάσια μεταφορικά από ότι η παραγωγική του αξία, θέλεις τα κουνούπια που εξαιτίας του Έβρου είναι άπειρα και άγρια, θέλεις…Το γεγονός πάντως είναι ότι πρόκειται για μια διαφορετική κατάσταση από αυτή που έχουμε και ζούμε στην καθημερινότητα οι περισσότεροι από εμάς. Θέματα που για εμάς είναι δεδομένα, στο Σουφλί δεν είναι! Η διαφορετικότητα αυτή όμως έχει μια μαγεία. Μια σπάνια αυθεντικότητα την οποία αφού δεν ζούμε στην καθημερινότητά της, μπορούμε να την απολαύσουμε ως μικρής διάρκειας επισκέπτες. Άλλωστε όλα αυτά που μπορεί αβίαστα από εμένα να χαρακτηρίζονται μειονεκτήματα,  κράτησαν τον τόπο αναλλοίωτο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον ως προορισμό. Πάντα όταν ταξιδεύω, θέλω τέτοιοι να είναι οι προορισμοί μου. Δεν με ενδιαφέρουν τα τουριστικά, δεν ψάχνω τόπους με Mc Donalds. Θεωρώ ότι η μοτοσυκλέτα έχει κάτι το ασυμβίβαστο και σε τέτοιους τόπους πρέπει να ταξιδεύει.


Οι διαδρομές στην ευρύτερη περιοχή του Έβρου είναι ποικιλόμορφες και πολλές. Οι δρόμοι, παλιοί στρατιωτικοί οι περισσότεροι, δεν έχουν και την καλύτερη άσφαλτο του κόσμου αλλά προσφέρονται για δίτροχη αξιοποίηση λόγω του φιδίσιου χαρακτήρα τους και την παντελή έλλειψη κίνησης. Κάθε χωριό στο οποίο καταλήγουν είναι και μια αποκάλυψη. Με ορμητήριο το Σουφλί που έχει το πλεονέκτημα να βρίσκεται στο κέντρο του νομού, μπορούν να πραγματοποιούνται καθημερινές εξορμήσεις με διαφορετικές εικόνες και ταξιδιωτική απόλαυση. Μπορείς να φτάσεις είτε μέσω Εγνατίας οδού, είτε μέσω του ορεινού όγκου της Ροδόπης από έναν δρόμο σχεδόν εγκαταλελειμμένο που ξεκινάει από τις Σάππες του νομού Ροδόπης. Μία διαδρομή που όσες φορές και να την έχω κάνει πάντα είναι διαφορετική. Αν πάλι θέλεις λίγο Εγνατία - λίγο περιπέτεια, για να φτάσεις προτίμησε τον δρόμο από τα λουτρά του Τραϊανού μετά την Αλεξανδρούπολη που καταλήγει στην Δαδιά κινούμενος στις παρυφές του γνωστού δάσους της. Αν επιλεγεί αυτή η διαδρομή πραγματοποιείστε μια στάση στους Κατραντζήδες και απολαύστε τσιπουράκι και χωριάτικη πίτα σε καταπληκτική δενδροσκέπαστη πλαγιά.


Καταλύματα υπάρχουν μερικά αλλά όχι πολλά. Τρία μέσα στο Σουφλί και τέσσερα στην Δαδιά που ανήκει στον Δήμο Σουφλίου και βρίσκεται στα 15 χιλιόμετρα απόσταση. Η Δαδιά με το δάσος της όπου προστατευμένα φωλιάζουν σπάνια αρπακτικά και σαρκοφάγα πουλιά, τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει ένα ισχυρό ρεύμα εναλλακτικού και όχι μόνο τουρισμού. Ο πυρήνας του δάσος, πλήρως ελεγχόμενος σήμερα, αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους δασικούς πλούτους της Ελλάδος. Ζουν σε αυτό ουκ ολίγα είδη αετών μέχρι και γύπες. Τα λεγόμενα καρτάλια στην τοπική, που πριν από 30 χρόνια κανείς δεν περίμενε ότι θα προσέλκυαν κόσμο στον Έβρο, που έχει τραβηχτεί από κάθε μέρος της γης. Άσχετα από τα αν είσαι οπαδός της σπάνιας χλωρίδας και πανίδας,  το τοπίο είναι ιδιαίτερο, τα καρτάλια σπάνια εμπειρία και η επαφή με την φύση άγρια ομορφιά.


Το Σουφλί ήταν και εν μέρει είναι, γνωστό για την σηροτροφία. Είναι ο λόγος που κάθε αυλή έχει την μουριά της, καθώς τα φύλλα της αποτελούν την αποκλειστική τροφή του μεταξοσκώληκα. Η ενασχόληση αυτή έχει αφήσει ανεξίτηλα σημάδια σε ολόκληρο τον οικισμό και τον τρόπο που έχει αναπτυχθεί. Τα λεγόμενα κουκουλόσπιτα είναι διάσπαρτα και καθηλώνουν το βλέμμα σε κάθε βόλτα που δεν θα περιοριστεί στην κεντρική οδό. Τα περισσότερα από αυτά σε εγκατάλειψη που υπέβαλε η παρακμή στο Σουφλιώτικο μετάξι εξαιτίας της χαμηλής ποιοτικά αλλά φθηνής, κινέζικης παραγωγής. Κορυφαίο αποδεικτικό στοιχείο της ακμής που γνώρισε είναι το εργοαστάσιο του Τζιβρέ, ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης την εποχή του, που σήμερα δεσπόζει ως ένα αξιοπρόσεκτο κουφάρι με μια καμινάδα σημείο αναφοράς. Όχι, ότι δεν θα βρείτε σήμερα μεταξωτά προϊόντα ή μεταξοσκώληκες. Αυτά που υπάρχουν όμως σήμερα, ναι μεν είναι κορυφαία ποιοτικά, αλλά είναι ότι απέμεινε από μια εποχή που το Σουφλί ήταν η πρωτεύουσα της μετάξης.


Μια σωστή βόλτα με την μοτοσυκλέτα πρέπει να ολοκληρώνεται ή να περιλαμβάνει και κάποια ταβερνοκατάσταση. Στις γεύσεις το Σουφλί είναι άκρως παραδοσιακό, αλλά και ιδιαίτερα προσεκτικό στο τι διατηρεί μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Τα λουκάνικα είναι οι σημαιοφόροι των γεύσεων και ακολουθούν ο καβουρμάς (πουσουρτί για τους ντόπιους), ο πατσάς, το παγωτό με χωριάτικα αυγά και πρόβειο γάλα, η μπουγάτσα με κιμά, το ντόπιο κρασί και το διπλοβρασμένο εξαιρετικής καθαρότητας τσίπουρο.


Όλες οι εποχές έχουν την ομορφιά τους. Λόγω όμως του σχετικά βαρύ χειμώνα η καλύτερη περίοδος να το επισκεφθεί κάποιος είναι από το Πάσχα (που παρεπιπτόντως είναι γεμάτο από έθιμα και παραδόσεις) μέχρι τον Οκτώβριο. Είμαι σίγουρος ότι το Σουφλί είναι καταπληκτικός προορισμός (κλισέ έκφραση, αλλά στον επίλογο δεν πειράζει, καθώς τα συμπεράσματα βγήκανε!).

Το αποδεικνύει η εμμονή και η επιθυμία πολλών φίλων που όλα αυτά τα χρόνια έτυχε να το επισκεφθούμε μοτοσυκλετιστικά. Του Φώκυ, του Δάσκαλου, του Βαρώνου, του Τζώνυ, του Μητσούλη, του Κουκ….

Τελευταία τροποποίηση: Τρίτη, 28 Δεκέμβριος 2010 01:06
Παύλος

Παύλος

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.