Πέμπτη, Δεκέμβριος 13, 2018
Greek English German
Κυριακή, 15 Νοέμβριος 2009 17:19

Τέχνη και τεχνική

Αρθρογράφος: Στέφανος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(2 ψήφοι)

Είναι η τεχνική τέχνη; Χρειάζεται η καλλιτεχνία τεχνική; Πόσο καλλιτέχνες είναι οι κουλτουριάδες και πόσο ο ...Valentino Rossi; Το γεγονός ότι είναι Κυριακή και υπάρχει περίσσιος χρόνος μας δίνει την ευκαιρία να απαντήσουμε με μια σχετική νηφαλιότητα!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή διεξάγεται το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο εκτός από ανθρώπους σχετιζόμενους με το προφανές αντικείμενο, δηλαδή το σινεμά, φιλοξενεί μια σειρά άλλων καλλιτεχνών, είτε ως θεατές είτε ως συμμετέχοντες σε κάποια από τις (πολλές) παράλληλες δραστηριότητές του. Η επαφή μ' αυτού του είδους τους ανθρώπους για τον μέσο κολλημένο μοτοσυκλετιστή δεν φαντάζει πάντοτε ενδιαφέρουσα, αλλά πάλι κολλημένους εμείς εδώ δεν έχουμε, έτσι έχω καταλάβει δηλαδή.

Αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις είναι δυο συζητήσεις που έχω κάνει στο παρελθόν, η μία με φίλο ηθοποιό, σχετικά με την μη ύπαρξη της τέχνης και η άλλη με αρκετούς από σας σχετικά με το κατά πόσο ένας καταπληκτικός αναβάτης μοτοσυκλέτας μπορεί πραγματικά και όχι καθ' υπερβολή (δημοσιογραφική συνήθως) να ονομαστεί καλλιτέχνης.

Mε αρκετή επιφύλαξη, λοιπόν, θα σας πρότεινα να σταθείτε απέναντι από ένα καλλιτεχνικό έργο αμφίσημο και αν το θέλετε 'εύκολο' στην κατασκευή του... Ας το πούμε έτσι, χαριτολογώντας, μια τσίχλα κολλημένη σ' ένα καμβά που εκφράζει έναν καλλιτέχνη χωρίς να εξετάζουμε το πως και το γιατί. Άσχετα αν έχει δίκιο ή όχι που αυτοαναγορεύεται σε καλλιτέχνη ο συγκεκριμένος μπορεί να υποστηρίξει την ιδιότητά του, προφανώς όχι μέσω της τεχνικής του αλλά κυρίως μέσω της αποδοχής του έργου του. Άρα ζητούμενο πρώτο η αποδοχή.
Ας πάμε σ' ένα δεύτερο παράδειγμα. Ένας καλλιτέχνης δημιουργεί ένα έργο απίστευτης τεχνικής δυσκολίας, μεν δυσνόητο δε. Πολλοί από μας θα του πιστώσουμε την ιδιότητα του καλλιτέχνη γιατί περνάει μήνυμα με την τεχνική του η οποία είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο, ακόμα και αν δεν λαμβάνουμε το μήνυμα (που στην τελική μπορεί και να είναι δική μας ευθύνη, σύμφωνα με την ενοχική λογική που ελλοχεύει μέσα μας). Ζητούμενο δεύτερο η υψηλή τεχνική...
Ας πάμε στο τρίτο παράδειγμα. Βλέπουμε τον Valentino Rossi (δεν τα χαλάμε στον αναβάτη, βάλτε στη θέση του Lorenzo, Pedrosa, Stoner, Stewart) να οδηγεί μοτοσυκλέτα μ' έναν απαράμιλλο τρόπο. Αψηφά στα μάτια μας τα όρια της λογικής, της βαρήτητας και άλλων νόμων που έχουν ισχύ για τους κοινούς θνητούς. Έχει υψηλή τεχνική και αποδοχή. Περνά μηνυμα (ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο). Και δίνει παραστάσεις κάθε δεύτερη Κυριακή (κάθε Κυριακή αν μιλάμε για τον Stewart). Άρα είναι καλλιτέχνης; Είναι.
Ο πρώτος κύριος που κόλλησε μια τσίχλα στον καμβά είναι καλλιτέχνης; Είναι, μόνο αν πουλά όμως...Ως απόδειξη αποδοχής.
Υπάρχει πάντως και η δεύτερη σχολή σκέψης, που λέει ότι δεν υπάρχει τέχνη, μόνο τεχνική. Ποιος μπορεί πραγματικά να υποστηρίξει ότι υπάρχει τέχνη από τη στιγμή που ακόμα και αυτή εδώ και λίγους αιώνες είναι απλά ένα ακόμα εμπορικό προϊόν, από τη στιγμή που δημιουργείται για να πουλιέται, όπως ένα...κρουασάν; Αν ανήκετε στους αρνητές της τέχνης, αναγνωρίζετε σ'αυτούς που οι άλλοι αποκαλούν καλλιτέχνες το δικαίωμα να ονομάζονται μόνο...τεχνίτες. Σ'αυτή την περίπτωση σίγουρα πρέπει να εντάξετε στην ομάδα και τους μεγάλους αναβάτες που διαθέτουν μεγάλη τεχνική...
Έτσι απαντιέται και το ερώτημα για το αν είναι οι αναβάτες καλλιτέχνες. Και ναι και όχι. Είναι αν πιστεύετε στην τέχνη, δεν είναι αν...δεν υπάρχει τέχνη
Υ.γ οι φωτό (οι δυο εμφανώς τροποποιημένες από μας)τραβήχτηκαν από τη βιντεοπροβολή με τίτλο 'Θοδωrocky' του εντυπωσιακού έργου ενός φοιτητή της Σχολής Καλών Τεχνών, που μας διεφεύγει το όνομά του. Θα το βρούμε όμως...Τεχνική θέλει.

Τελευταία τροποποίηση: Κυριακή, 15 Νοέμβριος 2009 17:23
Στέφανος

Στέφανος

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.