Σάββατο, Σεπτέμβριος 22, 2018
Greek English German
Δευτέρα, 18 Μάιος 2009 23:32

Γερμανική άνοιξη

Αρθρογράφος: Παύλος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(20 ψήφοι)

Ενώ όλοι περίμεναν το τριήμερο της Πρωτομαγιάς, τον τελικό κυπέλλου στο ποδόσφαιρο και το final four της Eυρωλίγκα ? τέσσερις αντιδραστικοί τύποι, αγνοώντας όλα αυτά μπήκαμε εν ευθυμία σ' ένα γελαστό αεροπλάνο (Tuι) και πεταχτήκαμε στο Ulm. Μια γραφική πόλη στο νότο της Γερμανίας, όπου φιλοξενείται η Τechnorama, μια από τις μεγαλύτερες εκθέσεις κλασικών οχημάτων στην Ευρώπη. Φτάνοντας στο Μόναχο απ' το ένα αεροπλάνο μπήκαμε

στο άλλο, καθώς το πολυμορφικό τετράτροχο όχημα που φρόντισε ο Δάσκαλος να νοικιάσουμε, είχε τις ίδιες και καλύτερες ανέσεις από αυτές του πετούμενου. Πρώτος στόχος ο αντιπρόσωπος της Wunderlich από όπου μετά από μια κάθετη εφόρμηση χωρίς περιστροφές, προμηθευτήκαμε διάφορα καλούδια που θα ρετουσάρουν και θα στολίσουν τα δίκυκλά μας στις καλοκαιρινές τους εξορμήσεις. Εξυπηρετικότατοι ο κος Bikeway και η σύζυγός του, τακτικοί επισκέπτες της Ελλάδας και με ένα πολύ όμορφο R69S στην αποθήκη. Το κατάστημά τους διαθέτει πληθώρα εταιρειών για εξοπλισμό αναβάτη και μοτοσυκλέτας, καθώς και μια περίεργη τούρκικη λέσχη κολλητά, όπου γευτήκαμε την πρώτη weizenbier του ταξιδιού.

Την πρώτη μπύρα από τούρκικα χέρια, ακολούθησε πλήθος άλλων σερβιρισμένες από γερμανικά χέρια που σε συνδυασμό με πολλά, μα πάρα πολλά, λουκάνικα σε μια Wurstbraterei, έδωσαν τις απαραίτητες δυνάμεις για την επίσκεψή μας στο μεγαλοπρεπές μουσείο της ΒΜW (είναι γνωστό σ' όλους ότι νηστικά αρκούδια, δεν χορεύουν). Ό,τι έχει δημιουργήσει ο κολοσσός ήταν μπροστά μας. Όλα ήταν εκεί, σε ένα χώρο απίστευτης αισθητικής όπου ξεδιπλωνόταν η ιστορία και τα επιτεύγματά του. Αφού το κλείσαμε το μαγαζί, με γουρλωμένα μάτια και ένα χαμόγελο που τα έλεγε όλα, αναπαυτήκαμε στο επταθέσιο και ξεκινήσαμε για το σπίτι που είχαμε νοικιάσει σε ένα μικρό χωριουδάκι 600 κατοίκων, 25 χιλιόμετρα από το Ulm.

Η υποδοχή της οικοδέσποινας Christina με μεσογειακή διάθεση και ευρωπαϊκή ευγένεια θα μας μείνει αξέχαστη. Για μια τεράστια μονοκατοικία με καταπληκτική αυλή εξοπλισμένη με όλα τα κομφόρ πληρώσαμε το εξωπραγματικό αντίτιμο των... 70 ευρώ την ημέρα!

Την επόμενη ημέρα κουρδίσαμε το gps για Neckarsulm και η δεύτερη επίθεση ξεκίνησε μετά από ένα κλασικό γερμανικό πρωινό (ζεστά φρέσκα ψωμάκια, χωριάτικο βούτυρο, σπιτική μαρμέλαδα φράουλας και άλλες τέτοιες αηδίες - άλλωστε οι Γερμανοί δεν ξέρουν να τρώνε όπως συνηθίζεται να λέγεται). Το Neckarsulm βρίσκεται περίπου 70 χλμ βόρεια της Στουτγκάρδης και είναι η κωμόπολη στην οποία παλαιότερα βρισκόταν το εργοστάσιο της NSU. ΝSU σήμερα δεν υπάρχει, υπάρχει, όμως, ένα σπουδαίο μουσείο με έμφαση στην δίτροχη ιστορία, όπου με 400 σπάνια εκθέματα, διεκδικεί μια από τις πρώτες θέσεις στα μεγαλύτερα μουσεία κλασικών μοτοσυκλετών.

Στο υπόγειο που είναι περίτεχνα παλαιακά διαμορφωμένο, υπάρχουν όλες οι μοτοσυκλέτες της NSU και πολλά εκθέματα από τα οποία το νεότερο είναι του 1918! Μπορούσες να δεις την λεπτομέρεια διάφορων κινητήρων, αφού οι τομές, οι interactive εξομοιωτές και τα video βοηθούσαν ακόμα και τους πλέον ανίδεους. Στους υπόλοιπους τέσσερις ορόφους μπορούσες να θαυμάσεις μοντέλα που σίγουρα δεν έχεις δει άλλη φορά, αλλά και πολύ δύσκολα θα ξαναδείς. Από τις Indian, τις Megola και τις Henderson της δεκαετίας του 1920, μέχρι τις Triumph, τις BSA και τις Harley της δεκαετίας του 1950, αλλά και ακόμη νεότερα το Munch, τις Benelli και τα Kawasaki της δεκαετίας του 1970.

Μέρα που ήταν γαρ (Πρωτομαγιά) και αντιδραστικοί όπως πάντα, αποφασίσαμε το κλασικό σουβλιστό να το αντικαταστήσαμε με ψάρι (matiesfilet). Ψάρι και μπύρες, λοιπόν, κάτω από τον ανοιξιάτικο γερμανικό ήλιο με 30 βαθμούς κελσίου. Οι μπύρες βοηθούν χαρακτηριστικά στην ανάκτηση των χαμένων δυνάμεων και ενισχύουν πολύ εύκολα τη διάθεση περιήγησης. Σε μια περίπου ώρα, άνετα και χαλαρά, βρίσκεσαι στη Στουτγκάρδη, απέναντι και μέσα στο απόλυτο επίτευγμα της φουτουριστικής αρχιτεκτονικής - στο διαμαντένιο μουσείο της Porsche. Όλες ήταν μέσα, γερόντισσες, ώριμες, αγωνιστικές, πολύχρωμες, μονόχρωμες και νέες που σε περίμεναν να σου δείξουν τις καταπληκτικές καμπύλες τους, την επιβλητική τους φυσιογνωμία και την λαμπερή ομορφιά τους. Μπορεί να έχουν τέσσερις ρόδες αλλά λόγω boxer δημιουργείται μια συγγένεια που δύσκολα αγνοείται. Ηταν η πρώτη φορά για όλους μας που μπορούσαμε να περιεργαστούμε με την άνεση μας όποια θέλαμε. Λέω με την άνεση μας, γιατί οι περισσότεροι βλέπουμε τις καμπυλωτές γεμάτες δύναμη και στυλ κυρίες, για ελάχιστα δευτερόλεπτα λίγο πριν χαθούν με τον γνωστό βρυχηθμό.

Οι συνειρμοί μας γέμισαν όνειρα, όνειρα που σε εξιτάρουν και σε βάζουν σε έναν πειρασμό, που τον νιώθει και ο πιο απλός και μηχανοκίνητα αμόλυντος άνθρωπος. Ένα πέρασμα από το Porsche design shop του διαμαντιού είναι αναπόφευκτο και μοιραίο λόγω τιμών. Η μέρα έκλεισε δίπλα στο Δούναβη, με cappuccino, κρασάκι και μπύρες (μην ξεχνιόμαστε) που μας τις σερβίρισε αιθέρια γερμανική ύπαρξη με αέρινο τρόπο!!! (αυτή πολύ μου άρεσε εμένα - ψιθύρισε αργά αλλά σταθερά, ο δυσκολότερος).

O elegant smart casual τύπος της παρέας είχε ακούσει για το Metzingen - Outlet city, μια μικρή κωμόπολη που έχει διαμορφωθεί σ' ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο. Την επισκεφτήκαμε για περίπου μια ώρα, γιατί τόσο αντέξαμε. Χιλιάδες Γερμανοί κατέφθαναν από παντού, γεμίζοντας τα δεκάδες καταστήματα γνωστών οίκων, που ξεπουλούσαν σε αυτόν τον παράδεισο ή κόλαση (όπως το πάρει κανείς) καταναλωτισμού! Τα μαζέψαμε γρήγορα γρήγορα και δρόμο για Technorama. Περισσότεροι από 850 εκθέτες γέμισαν τους πάγκους τους με μικρούς θησαυρούς, για γνώστες και μη. Γέμισε ο κόσμος σκουριά και εικόνες από τα παλιά. Μπορείς να βρεις τα πάντα σ΄αυτή την έκθεση. Κλασικά αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες, τρακτέρ και όλα τα παρελκόμενά τους.

Υπομονή, επιμονή και φυσική κατάσταση πρέπει να σε συνοδεύουν σ΄αυτό το σαφάρι του ανελέητου ψαξίματος των δυο ημερών. Κάποια σπάνια ανταλλακτικά έγιναν δικά μας,γεμίζοντας μας με ικανοποίηση και ανακούφιση. Κυριακή πρωί και η δεύτερη μέρα της Τechnorama θα ξεκινούσε μετά από ένα bauerfruhstuck στο Italian -Spanish restaurant του Κυριάκου (Domenico).

Εξαντλητική και αυτή η μέρα, καθώς το όργωμα της έκθεσης κουράζει. Οι μικρές οάσεις με Wurst και weizenbier μας ενδυνάμωναν με λιπαρές βιταμίνες και μας δρόσιζαν με χρυσοαφρίζοντα υγρά, ανά τακτά διαστήματα. Μέχρι το κλείσιμο της αυλαίας ήμαστε εκεί, χωρίς να θέλουμε να τελειώσει.

Μια τελευταία βόλτα στο πανέμορφο Ulm και κομματιασμένοι πια επιστρέψαμε στο ορμητήριο μας για την άχαρη διαδικασία της επιστροφής.Το ξημέρωμα μας βρήκε στο αεροδρόμιο του Μονάχου να σχεδιάζουμε το επόμενο ταξίδι που ελπίζουμε να'ρθει και ο Μάστορης μαζί μας.

Ακόμα και η επιστροφή μας ήταν μοναδικά ωραία, τα απίστευτα ανέκδοτα έπεφταν το ένα πίσω από το άλλο και τα γέλια μας ξύπνησαν όλους τους οριζοντιομένα κοιμώμενους του αεροδρομίου.

Που μας πήγες πάλι ρε Βαρώνε; Που μας πήγες;

 

 



Τελευταία τροποποίηση: Παρασκευή, 12 Μάρτιος 2010 12:28
Παύλος

Παύλος

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.