Σάββατο, Οκτώβριος 20, 2018
Greek English German
Τετάρτη, 29 Απρίλιος 2009 15:39

Ich bin ein Berliner

Αρθρογράφος: Θωμάς
Βαθμολογήστε το άρθρο
(6 ψήφοι)

Γύρισα συγχυσμένος...

Σοκ. Πολιτισμικό. Οι δήθεν ψυχροί Γερμανοί, οι δήθεν "κλειστοί", "αυστηροί" Γερμανοί. Κούνια που μας κούναγε...3,5 εκ. κάτοικοι περίπου ζουν σε αυτή την πανέμορφη πόλη κάτω από συνθήκες που στο Ελλαδιστάν όχι απλά δεν έχουμε φανταστεί, μα και δεν πρόκειται να πλησιάσουμε ποτέ. Ο λόγος είναι απλός: Σ Ε Β Α Σ Μ Ο Σ στο οτιδήποτε. Είναι τόσο

απλό και συνάμα τόσο δύσκολο. Υπάρχει σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη και σε όσα συνδέονται με αυτή. Μετακινήσεις, ελευθερία κινήσεων, πληθώρα επιλογών για όλα τα βαλάντια, πολιτιστικά δρώμενα, καθαριότητα, χρώματα... Αυτά τα χρώματα είναι συγκλονιστικά. Όλα τα κτίρια είτε παλιά είτε όχι είναι γεμάτα χρώματα. Κόκκινο, πορτοκαλί. λευκό, κίτρινο, παντού ανοίγει το μάτι σου. Και πράσινο. Ατέλειωτο πράσινο. Πάρκα, πλατείες, δρόμοι και πεζοδρόμια πλημμυρισμένα από δέντρα, γρασίδι, λουλούδια.

Το δίκτυο των μέσων μαζικής μεταφοράς είναι τεράστιο και ασύλληπτα οργανωμένο για τα ελληνικά δεδομένα, όχι όμως για τη Γερμανία που απλά είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. Μπορείς να πας στον προορισμό σου, απλά και γρήγορα με ότι μέσο επιλέξεις ή σε βολεύει χωρίς να χάνειςχρόνο, ούτε και να εκνευρίζεσαι από μποτιλιάρισμα κτλ. Δεν υπάρχει μποτιλιάρισμα γιατί πολύ απλά δεν χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητα. Δεν τα έχουν ανάγκη όταν καλύπτονται απόλυτα από μετρό, τρένο, λεωφορείο, τραμ. Και όλα αυτά βέβαια εδώ και δεκαετίες...
Σε κάποιες περιοχές τα ποδήλατα είναι περισσότερα από τους πεζούς. Σαφώς και υπάρχει ξεχωριστή λωρίδα για τα ποδήλατα στις οδικές αρτηρίες και ποδηλατόδρομοι παντού μέσα στην πόλη. Και αν κάνεις το λάθος ως πεζός και βρεθείς μέσα σε μια τέτοια λωρίδα ακούς και τα απαραίτητα μπινελίκια διότι "παραβιάζεις" την κυκλοφορία τους. Ή αν κάτσεις στο μετρό ή το τρένο στις ειδικές θέσεις που υπάρχουν για όσους βάζουν τα ποδήλατα τους μέσα στους συρμούς...
Ως πεζός μπορούσες μέχρι και να "παίξεις" με την κυκλοφορία των οχημάτων. Αν κατεβάσεις το πόδι σου από το πεζοδρόμιο και πατήσεις άσφαλτο, αυτομάτως η κίνηση διακόπτεται σαν να πατήθηκε ταυτόχρονα το off σε όσα οχήματα κινούνται εκείνη τη στιγμή, περιμένουν ευγενικά και υπομονετικά να διασχίσεις το δρόμο (άσχετα βεβαίως από το αν βρίσκεσαι σε διάβαση πεζών ή όχι) και μετά συνεχίζουν ανενόχλητοι την πορεία τους.
Επίσης παντού μπορούσες να δεις κατοικίδια. Στην τράπεζα, στο μετρό, στα πολυκαταστήματα, όπου υπάρχει ο άνθρωπος, επιτρέπεται να βρίσκονται και τα κατοικίδια.
Όσο για τις τιμές...Καμία σχέση. Η Ελλάδα βρίσκεται σίγουρα μέσα στη λίστα με τις πιο ακριβές (αδικαιολόγητα και καταχρηστικά εννοείται) χώρες τις Ευρώπης. Πουθενά δεν ένιωθες ότι σε κοροϊδεύουν, ότι σε εκμεταλλεύονται. Καφές με 2 ευρώ max, ένα κομμάτι pizza με 1 ευρώ και πολλά άλλα προϊόντα στις πραγματικές τους τιμές. Μπορείς να ψωνίσεις τα πάντα ανάλογα με το ποσό που θέλεις να διαθέσεις και δεν γίνεσαι θύμα κανενός καρτέλ και κανενός νεοέλληνα μπουρτζόβλαχου που σε εκμεταλλεύεται στεγνά και στυγνά όταν για παράδειγμα σου ζητάει 5 ευρώ για ένα freddo. Το μόνο απαράδεκτα ακριβό ήταν το νερό και αυτό λόγω έλλειψης και άρα των εισαγωγών που κάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Αλλά και αυτό λύνεται, υπάρχει πάντα και η βρύση που στη Γερμανία βγάζει διάφανο νερό...
Όσο για τους Γερμανούς...Χαμογελαστοί, πρόθυμοι, καθόλου στημένοι και άμεσοι στην επικοινωνία τους τόσο που νομίζεις οτι έχεις προσγειωθεί σε άλλο πλανήτη. Ή μήπως έτσι είναι;
Το σοκ είναι τεράστιο, βρισκόμαστε έτη φωτός πίσω από κάθε χώρα πια και κάποια στιγμή τα μπαλώματα θα πάψουν να υποστηρίζουν όσα ήδη άρχισαν να ξεχειλίζουν. Και τότε; Τί θα γίνει τότε;

Τελευταία τροποποίηση: Κυριακή, 10 Ιανουάριος 2010 01:58
Θωμάς

Θωμάς

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.