Κυριακή, Δεκέμβριος 09, 2018
Greek English German
Τρίτη, 11 Αύγουστος 2009 02:00

Ένας μοτογιαπλάκας με τον Στεφανάκη στο νησί του Leonidas

Αρθρογράφος: Θωμάς
Βαθμολογήστε το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ε, καιρός ήταν τώρα να μας πείτε ότι δεν ξέρετε τον Στεφανάκη.

Τι; Δεν τον ξέρετε;;;
Είναι αυτός που βάζει κόντρα με το παπί στον Schumacher με τη Ferrari και στα 399km/h συνειδητοποιεί ότι

δεν έχει καρφώσει δευτέρα! Είναι ο ίδιος που βάζει κόντρα με τον Valentino στο στροφιλίκι, ξύνει το σκουλαρίκι του στην άσφαλτο και μετά ανάβει τσιγάρο! Ε, μαζί του πήγε ο μοτογιαπλάκας διακοπές φέτος και κάπως έτσι εξελίχθηκε το ταξίδι τους:

Ντριιινννν, ντριινννν

-Παρακαλώ;
-Ααα ρε μοτογιαπλάκα, πού ?σαααααι;
-Έλα ρε Στεφανάκη, πάλι ιστορίες πήρες να μας πεις;
-Όχι ρε, σε πήρα μπας και πάμε πουθενά γιατί η Monica (την Belucciεννοούσε) θα πάει με τα παιδιά στη Μαγιόρκα και με απαράτσεε μοναχό μ' εφέτος.
-Τι λες ρε Στεφάνακη, τέτοιο κακό σε βρήκε καλοκαιριάτικα; Και για πες, πού θες να πάμε;
-Να έλεγα να πάμε προς εκείνο το νησί που είναι κάτω από την Αθήνα ρε, εκεί κοντά που ήταν και ο Leonidas ρε, Πελοπόννησο δεν το λένε;
-Ναι, ρε Στεφάνακη, Πελοπόννησο το λένε το νησί του Leonidas. Και τι να κάνουμε εκεί;
-Αααα, τι βλάχος είσαι εσύ ρε, τι φτιαν κανείς σ? ένα νησί ρε, το γύρ? του κάνει ρε!

Και κάπως έτσι οι δύο φίλοι ξεκίνησαν ένα ζεστό πρωινό του Ιουλίου από το Βόλο χωρίς άγχος, με σκοπό να δουν το νησί του Leonidas, να κάνουν το γύρο του και να γνωρίσουν μέρη που κανείς από τους δύο δεν είχε επισκεφτεί. Η διαδρομή δεν ήταν καθορισμένη, όπου τους πήγαινε η βενζίνη τους θα έφταναν, όπου πονούσε το κορμί τους θα ξαπόσταιναν, όπου γουργούριζε το στομάχι τους θα μασαμπούκωναν.
Πρώτος σταθμός το Ναύπλιο, όπου έφτασαν μετά από μια στάση στο τουριστικό Λουτράκι και τον Ισθμό της Κορίνθου, όπου ο Στεφανάκης ακόμα δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δεν πήρανε το καράβι όπως σε όλα τα νησιά για να περάσουν στην Πελοπόννησο. Μία επίσης στάση στην Επίδαυρο θύμισε στον Στεφανάκη τότε που έπαιζε Αριστοφάνη και τον βαριότανε!
Στο Ναύπλιο λοιπόν, η περιήγηση στην παλιά πόλη γεμίζει με εικόνες και μυρωδιές μιας άλλης εποχής το μυαλό και η βόλτα στην παραλία με θέα το Μπούρτζι από τη μία και το Παλαμήδι από την άλλη ηρέμησε τους δύο ταξιδιώτες από τα χιλιόμετρα της ημέρας και γέμισε τις μπαταρίες τους για την επόμενη. Highlight της νύχτας το 'Λάθος'. Ένα απίστευτο μπαράκι ? πατέντα όπου τα πάντα είναι κατασκευασμένα από τον ιδιοκτήτη να κάνουν κάτι. Ήχους, κίνηση, φώτα, όλα τα αντικείμενα κάτι παράγουν, όλα τα αντικείμενα θυμίζουν παλιατζίδικο από το Μοναστηράκι, η μουσική ψυχεδελική jazz και blues από ξεθαμμένες ταινίες και τα ποτά full στο οινόπνευμα (φωτιστικό). Αξίζει μια επίσκεψη, ο Στεφανάκης ακόμα εκεί είναι..
Η διαδρομή παραλιακά προς Μονεμβασιά μέσω Λεωνιδίου, παρ'όλη τη ζέστη, αποζημίωσε τους δύο αναβάτες με την εκπληκτική θέα, τα γαλαζοπράσινα νερά και το άγριο βουνό, για την επιλογή τους να μην μπουν σε κύριο οδικό δίκτυο και να εξερευνούν κάθε χωριουδάκι που βρίσκονταν στο δρόμο τους.
Η Μονεμβάσια (όπως τη λένε οι ντόπιοι) είναι το κατεξοχήν μέρος για να απολαύσεις με το έτερο ήμισυ ρομαντζάδα, γραφικά μαγαζάκια και βόλτες στα γύρω στενά του κάστρου. Τώρα, δύο μαντράχαλοι πώς κατάφεραν και δεν παρεξηγήθηκαν, ας είναι καλά ο σερβιτόρος που διακριτικά τους γνώρισε σε κάτι ντόπιες κοπέλες..Οι γύρω παραλίες δεν αξίζουν ιδιαίτερα, όμως, η Ελαφόνησος είναι πολύ κοντά και με το καραβάκι (για να ησυχάσει και ο Στεφανάκης) περνάς σε ένα 15΄απέναντι από τα Βυγλάφια σε ένα τελείως διαφορετικό κόσμο. Ψιλή άμμος σαν από έρημο, νερό πράσινο και αβαθές, είναι ότι πιο εξωτικό μπορεί να δει κανείς στο πέρασμα του από το ανατολικό πόδι της Πελοποννήσου.
Από εδώ το οδικό δίκτυο προς Σπάρτη είναι ίσως το χειρότερο που έχει οδηγήσει ο Στεφανάκης, που όπως είπε χαρακτηριστικά ούτε στο ice ? racing που είναι πρωταθλητής τους χειμώνες στην Νορβηγία δεν είναι έτσι η πρόσφυση. Φτάνοντας στην πατρίδα του Leonidas, ο Στεφάνακης έψαχνε να βρει τους 300 να τους δώσει ένα χεράκι γιατί «πολύ μούρες το΄παιζαν στην ταινία και με έσπασαν τα νεύρα» αλλά είπε να τους τη χαρίσει και να πιει ένα φρεντουτσάινο να ξεϊδρώσει. Ο Ταϋγετος τον περίμενε. Μια στάση στον Μυστρά πρώτα για sightseeing και βουρ για το στροφιλίκι είναι η καλύτερη συνταγή για το τελείωμα της ημέρας.
Αν δεν έχετε κάνει αυτή τη διαδρομή, Σπάρτη ? Καλαμάτα μέσω Ταϋγετου, έχετε χάσει μια από τις απολαυστικότερες της Ελλάδας. Θυμίζει αλπικό τοπίο και Κορσική μαζί. Στενός δρόμος, απίστευτη χάραξη μέσα από τεράστιους βράχους, άσφαλτο ικανή ώστε το σκουλαρίκι του Στεφανάκη να πετάει σπίθες και φύση. ?γρια, δροσερή, ακατέργαστη φύση και οξυγόνο που μπουκώνει τα πνευμόνια. Στο κατέβασμα προς Καλαμάτα η διαδρομή γίνεται πιο ανοιχτή, η θέα προς τη θάλασσα ανοίγει τον ορίζοντα και η Καλαμάτα περιμένει να εντυπωσιάσει και τον πιο δύσπιστο.
Τους το έλεγαν και δεν το πίστευαν ότι η Καλαμάτα είναι πανέμορφη πόλη, καθαρή, οργανωμένη και φιλόξενη. Απλωμένη κατά μήκος της παραλίας της, επιτρέπει τις βουτιές ακόμα και μπροστά στο λιμάνι που είναι γεμάτο αχινούς!
Ο Στεφανάκης βρήκε εδώ άπειρες επιλογές για φαγητό, για νυχτερινή διασκέδαση σε μαγαζιά που δεν θυμίζουν επαρχιακή πόλη και για χαλάρωμα σε παραλίες λίγα μόλις χιλιόμετρα μακριά με απίστευτη οργάνωση και καλές τιμές. Βρήκε επίσης άπειρα μηχανάκια. Supersport, motard, βέσπες απ? όλα είχε ο μπαξές, ακριβά ή όχι. Ήταν όλοι ξεκράνωτοι βέβαια, αλλά δικαιολογούνται, ξύνουν κι αυτοί τα σκουλαρίκια τους μάλλον..
Σε όλο το ταξίδι εντύπωση έκαναν οι άνθρωποι. Φιλόξενοι, χαμογελαστοί, καθόλου πονηροί και δήθεν, έκαναν τους δύο ταξιδιώτες να νιώθουν σαν το σπίτι τους σε κάθε προορισμό.
Η επιστροφή ήταν κάπως «επώδυνη», καθώς διέσχισαν κάθετα προς τα πάνω τη δυτική πλευρά με θερμοκρασίες άνω του 35 περνώντας και από την καμένη Ηλεία. Σπίτια μαυρισμένα, το βουνό κατράμι και αυτό και η εικόνα της εγκατάλειψης διάχυτη παντού. Η αποζημίωση ήρθε στη στάση στο Ρίο με θέα τη γέφυρα. Μπράβο στους ιθύνοντες που κρατούν τις τιμές για τα μηχανάκια κάτω από πολλά διόδια της χώρας. Το Ρίο είναι προορισμός για τους Πατρινούς για μπανάκι και beachoμπαρα, οπότε ο Στεφανάκης βρήκε τη χαρά του να χαζεύει κορμιά στην άμμο. Και κάπου εδώ ήρθε η ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι τους

-Και για πες ρε Στεφανάκη τι σ?άρεσε περισσότερο σ? αυτό το ταξίδι;
-Ότι γυρνάω πίσω στη Μοnicaστην Ιταλία ρε μοτογιαπλάκα, τι άλλο;


υ.γ. ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Μαρία και το Σάββα για τη φιλοξενία τους στην Καλαμάτα

Και για του λόγου το αληθές ακούστε τι έπαθε ο Valentino

Τελευταία τροποποίηση: Πέμπτη, 12 Νοέμβριος 2009 07:51
Θωμάς

Θωμάς

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.