Τετάρτη, Νοέμβριος 21, 2018
Greek English German
Παρασκευή, 27 Φεβρουάριος 2009 02:00

Συστάσεις με τους boxers4fun

Αρθρογράφος: Παύλος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(21 ψήφοι)

Ανάλογα με το πότε έχεις αποκτήσει την οδηγική εμπειρία της μοτοσυκλέτας, ορίζεται και το σημείο μηδέν από το οποίο θα αναπτυχθεί η μοτοσυκλετιστική άποψη του καθενός. Αν η πρώτη επαφή ήταν την δεκαετία του 1980, τα δισκόφρενα ήταν δεδομένα σε όλες σχεδόν τις μηχανές. Αν ήταν στο 1990, ο ψεκασμός και ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος αποτελούσαν την επανάσταση

 

που έσβηνε το καρμπυρατέρ και τα δύσκολα πρωινά chock από κάθε μηχανόβιο εγκέφαλο.

 

Στην δεκαετία που τρέχουμε οι χάρτες χαρτογράφησης ψεκασμού, οι πολυρυθμιζόμενες αναρτήσεις για υψηλά IQ και οι ταχύτητες των 300χλμ/ώρα για μηχανές παραγωγής, συνθέτουν ένα παρόν πολύπλοκο και ατενίζουν ένα αύριο τρομερά ενδιαφέρον και ακόμη πιο οριακό. Μοτοσυκλέτα, όμως, υπήρχε πολύ πριν από το σημείο μηδέν του καθενός μας.

Για τις μηχανές πριν από το σημείο μηδέν δύο ενδεχόμενα αντιμετώπισης τους υπάρχουν. Δύο απόψεις με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, παντελώς αντιδιαμετρικές, αλλά ταυτόχρονα λογικές. Η πρώτη άποψη αντιμετωπίζει όλες τις μηχανές πριν από προσωπικό σημείο 0 ως παρτάλια. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά όταν κατεβαίνοντας από το Blackbird, βρεθείς στη σέλα από ένα VF750 του 85, ή ακόμη χειρότερα ενός CB της δεκαετίας του 70. Η μόνη ομοιότητα ανάμεσα τους είναι ο αριθμός των τροχών και το ότι έχουν σέλα και τιμόνι.

Η δεύτερη άποψη προκύπτει τόσο ακαριαία όσο η πρώτη. Διαμορφώνεται με σχετικά αργό τρόπο και θεωρεί ότι κοσμήματα υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα. Ξεκινά στην αρχή ως περιέργεια -ή πολλές φορές και ως θαυμασμός- για την απλή και ανεπιτήδευτη αισθητική κάποιας μηχανής προγενέστερης του σημείου μηδέν περιόδου. Περιέργεια για το πώς είναι να ταξιδεύεις με 70 χλμ/ώρα τελική, με 13 ίππους και χωρίς αμορτισερ, αλλά με ελατήρια κάτω από την δίσελη σέλα. Περιέργεια για το πώς είναι να πέφτεις στα φρένα από τα 140 και να μην υπάρχουν δισκόπλακες, αλλά ταμπουράκια αμφιβόλου λειτουργίας και αντοχής.


Η περιέργεια μετουσιώνεται αμέσως σε ενδιαφέρον, αν η τύχη φροντίσει να πέσει στα χέρια σου κάποιο από τα δίκυκλα αυτά. Το πάθος έρχεται λίγο αργότερα όταν διαπιστώσεις ότι αυτές οι μηχανές δεν χρειάζονται μεγαλοπρεπείς αντιπροσωπείες και πολυπρόσωπα ειδικά service για να σου προσφέρουν αυτό που θέλουν και μπορούν. Πιθανώς δεν χρειάζονται ούτε ράμπα. Μπορεί ο καθένας να παίξει μαζί τους εύκολα, απολαυστικά και ψυχοθεραπευτικά. Ειδικά όσο οι δεκαετίες απομακρύνονται από το σήμερα τόσο πιο κατανοητή είναι η κατασκευαστική απλότητα των μοντέλων.

Η εποχή του χειμώνα είναι σίγουρα η πιο δύσκολη μοτοσυκλετιστική περίοδος στην διάρκεια ενός έτους. Μία περίοδος με ελάχιστα χιλιόμετρα και μικρές βόλτες. Η μοτοσυκλετιστική σου ανησυχία ψάχνει διεξόδους στο διαδύκτιο και τα περιοδικά. Εκτός και αν η περιέργεια για τα παλιά σε οδηγήσει στο restoring. Μια διαδικασία χωρίς βόλτες, πολλά κατσαβίδια και ακόμη περισσότερο διάβασμα. Ο συνδυασμός της χειμωνιάτικης μοτοσυκλετιστικής απραξίας και η ανάγκη μοτοσυκλετιστικής δράσης δημιούργησε την παρέα των boxers4fun. Λάτρεις των BMW στα σύγχρονα και με έντονη περιέργεια για τα παλιά, βρεθήκαμε, ειλικρινά χωρίς να το καταλάβουμε να έχουμε περάσει επτά γεμάτους χειμώνες και να μετράμε επτά πολύ ωραία boxer που γεννήθηκαν στις δεκαετίες 50, 60 και 70.

Μπορεί ο χειμώνας να καθηλώνει, αλλά η άνοιξη πραγματικά απελευθερώνει, όταν αυτό που βίδωνες και ρύθμιζες τα χειμωνιάτικα απογεύματα, ρολάρει, στρίβει και φρενάρει τα ανοιξιάτικα Σαββατοκύριακα. Από το R25/3 του 1953 που ήταν από τα πιο αξιόπιστα μοντέλα παραγωγής (στην Ελλάδα του τότε υπάρχουν φωτο όπου τα κακόμοιρα μονοκυλινδρα σέρνανε άροτρα), μέχρι το R100RS του 1979 (το πρώτο μηχανάκι παραγωγής με ολόσωμο φέρινγκ σχεδιασμού Pininfarina παρακαλώ) μεσολαβούν 26 χρόνια εξέλιξης. Xρόνια κατά τα οποία μπορείς να καταλάβεις πώς λειτουργεί η μοτοσυκλετιστική βιομηχανία και πώς η οδηγική ευχαρίστηση δεν αυξάνεται ανάλογα με την ταχύτητα και τις επιδόσεις. Η ιστορική αυτή παρακολούθηση της εξέλιξης κρύβει μόνο αποκαλύψεις. Αποκαλύψεις που δεν χρειάζεται να είσαι μηχανικός ή ειδικός για να κατανοήσεις. Απλά οδηγός.

Απλά οδηγοί είμαστε και οι boxers4fun. Οδηγοί που καταλήξαμε ότι ο παλιός boxer της BMW, μας αρέσει πολύ. Είναι κάτι που στον συνδυασμό οδήγησης και restoring, καλύπτει όλες τις αισθήσεις. Μόνο αυτή της γεύσης καλύπτεται έμμεσα με τα εδέσματα που καταναλώνεις πάνω στην ράμπα που φτιάχνεις τον boxer σου. Τα αξιόμαχα boxers που υπάρχουν στον σταύλο μας με σειρά παλαιότητας και όχι σπουδιαότητας είναι:
BMW R50 του 1959 - Βαρώνος
BMW R50S του 1961 - Βαρώνος
BMW R75/5 του 1973 - Βαρώνος
BMW R90S του 1975 - Αχρηστος
BMW R100S του 1978 - Δάσκαλος
BMW R100S του 1978 - Μάστορας
BMW R100RS του 1979 - Αχρηστος
BMW R100GS του 1988 - Βαρώνος
BMW R1100S του 2004 - Βαρώνος

Η ενασχόληση με την κλασική μοτοσυκλέτα πάντως δημιουργεί μεγάλη εξάρτηση. Ειδικά όταν έχεις πραγματοποιήσει κάποιο restoring και έχεις γευτεί τα θαυματουργά του αποτελέσματα κατά τις βόλτες σου.

Με την σιγουριά και την βεβαιότητα ότι το restoring είναι πάντα πετυχημένο, κάθε λάτρης των δύο τροχών θα πρέπει να το δοκιμάσει!!!!

 

Τελευταία τροποποίηση: Σάββατο, 04 Ιούνιος 2011 10:49
Παύλος

Παύλος

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτήν την κατηγορία: Σαρές ταρές »