Δευτέρα, Ιούλιος 16, 2018
Greek English German
Τρίτη, 28 Φεβρουάριος 2012 21:42

Ένα μοναδικό BMW R51/2

Αρθρογράφος: Παύλος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(43 ψήφοι)

Κάθε μοτοσυκλέτα που βγήκε από γραμμή παραγωγής πριν 30 χρόνια συνηθίζεται να ονομάζεται εκτός από κλασική και ιστορική. Οι πραγματικά ιστορικές όμως που είναι αναγνωρίσιμες παντού λόγω ειδικών γεγονότων και φέρουν επισήμως με το όνομά τους το ενδιαφέρον ή την περιέργεια σχετικών και άσχετων, είναι λίγες. Και για να γίνουμε πιο σαφείς είναι οι πρώτες...

 

 

...ή οι τελευταίες σε κάτι…Ας πούμε μερικά παραδείγματα για το κατανοητό της υπόθεσης. Ιστορικού ενδιαφέροντος μοντέλα είναι το πρώτο Ducati που σάρωσε τους παγκόσμιους τίτλους,  η τελευταία Laverda που κυκλοφόρησε,  το πρώτο Kawasaki που ήρθε στην Ευρώπη,  η τελευταία στρατιωτική Harley που κατασκευάστηκε για σκοπούς πολέμου, η πρώτη μη αγωνιστική μοτοσυκλέτα που ξεπέρασε τα 200 χλμ/ώρα, κ.λπ.. Από άποψη ιστορικής αξίας γεγονότων και μόνο για την BMW το υψηλότερο βάθρο καταλαμβάνει η R32 που ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής της εταιρείας πριν από 80 περίπου χρόνια. Αν όμως η R32 ήταν η πρώτη που έφτιαξε το εργοστάσιο του Μονάχου, η R24 και η R51/2 είναι οι πρώτες που έφτιαξε το νέο εργοστάσιο. Μιλάμε για την μεταπολεμική εξέλιξη των πραγμάτων, όταν και το εργοστάσιο ήταν κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς, αλλά και η συνθήκη με τους συμμάχους απαγόρευε την παραγωγή οποιουδήποτε μηχανήματος που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς.

Μόλις το 1949 επετράπηκε η παραγωγή του μονοκύλινδρου R24 και το 1950 αυτή του R51/2 με τον κλασικό boxer κινητήρα. Τα δύο αυτά μοντέλα και κυρίως το R51/2 έδωσαν την ώθηση στην νέα μεταπολεμική εταιρεία και κατάφεραν μετά από 10 χρόνια να την ξαναβάλουν στο παιχνίδι των πωλήσεων.  Χάρη στην μεγάλη απήχηση αυτών των δύο μοντέλων η BMW κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Αναγεννήθηκε από τις στάχτες της (το 1945 το εργοστάσιο ήταν ένα ισοπεδωμένο χωράφι) και μόλις το 1953, μέσα σε 4 χρόνια, κυκλοφορούσε ένα R67/2 που ήταν η υπ’ αριθμόν 100.000 μοτοσυκλέτα μεταπολεμικά.

Μπορεί να μην έγιναν μεγάλες πωλήσεις σε R51/2 και R24, ήταν αυτές όμως που εξασφάλισαν τα απαραίτητα κεφάλαια για επενδύσεις προκειμένου να αυξηθεί η παραγωγή και να έρθουν τα νέα και πιο σύγχρονα R25 και R51/3. Ποιος λοιπόν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι το R51/2 δεν είναι αντικειμενικά ένα ιστορικό μοντέλο για την BMW;

Το R51/2 ήταν μια μοτοσυκλέτα στοίχημα για την BMW. Είχε ουσιαστικά προπολεμική τεχνολογία πάνω της και σίγουρα δεν ανήκε στην εποχή της, όπως το R51/3 που την αντικατέστησε. Αυτός ήταν και ο λόγος της πολύ μικρής παραγωγής της (μόλις 5.000 μοτοσυκλέτες) αλλά και της μεγάλης συλλεκτικής της αξίας σήμερα. Η τιμή πώλησης της εκείνη την εποχή ήταν 2.750 μάρκα Γερμανίας χωρίς το καλάθι. Η εταιρεία παρείχε το 1951 την δυνατότητα να την παραγγείλει κάποιος με καλάθι με μια επιβάρυνση της τάξης των 850 μάρκων. Παρά το γεγονός όμως ότι έφερε προγενέστερη τεχνολογία, αυτή ακριβώς η τεχνολογία βοήθησε στην αποδοχή της καθώς ήταν διάσημη και ερχόταν με δάφνες. Το προπολεμικό R51 (σχεδόν ίδιο με το R51/2) λίγο πριν τον πόλεμο το 1939 είχε κερδίσει το Senior TT (ίσως τον διασημότερο αγώνα της εποχής) με ρεκόρ ταχύτητας που μέχρι την κυκλοφορία του R51/2 το 1950 δεν είχε καταρριφθεί. Οι 24 ίπποι του ήταν γερμανικοί όπως συνήθιζαν να λένε οι εγγλέζοι και κυρίως αξιόπιστοι. Μια μοτοσυκλέτα για σκληρή χρήση και πολλά χιλιόμετρα. Σήμερα θα την λέγαμε all around…

Όλα αυτά γράφονται με αφορμή την χαρά που είχαμε να φωτογραφήσουμε την μοναδική (ίσως?) R51/2 της Θεσσαλονίκης. Δεν ξέρουμε αν υπάρχει κι άλλη, αλλά και άλλη να υπάρχει πάλι πρόκειται για μοναδική…Είναι μια μοτοσυκλέτα άριστα συντηρημένη (χαίρεσαι να ακούς το ρελαντί της), χωρίς τον παραμικρό μηχανικό θόρυβο, θα τολμούσαμε να πούμε όπως ακριβώς βγήκε από το εργοστάσιο (αν οι ζάντες της δεν ήταν αλουμινένιες από μεταγενέστερο μοντέλο). Κι αν όλα αυτά σε κάποιους «κλασικούς» φαίνονται φυσιολογικά, είναι και πάλι μοναδική αφού είναι σκαλισμένη στο χέρι….Ολόκληρος ο κινητήρας φέρει επάνω του την σφραγίδα του Δημήτρη Τέρτση (ένας από τους ελάχιστους καλλιτέχνες μετάλλου στην Ελλάδα) που με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία και μια διαφορετική αισθητική άποψη έκανε το λείο μέταλλο του block του κινητήρα να μοιάζει με γλυπτό. Η συγκεκριμένη R51/2 έχει και καλάθι στην ίδια άριστη κατάσταση με σφυρίλατο μασιφ αεροπλανάκι για έμβλημα…Το πόσο κόστισε ή το πόσο αξίζει σήμερα, αυτό είναι μια άλλη ιστορία!

Και κάτι τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό… ανήκει σε γυναίκα! Ευχαριστούμε πολύ Γιούλα…

Τελευταία τροποποίηση: Τρίτη, 28 Φεβρουάριος 2012 21:52
Παύλος

Παύλος

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.